Heb je altijd al getekend?
Ik vond het altijd wel een leuke bezigheid ja. Ik tekende echter als kind altijd puur om te vertellen, niet om mooie tekeningen te maken. Zo heb ik vroeger hele schrijfblokken vol gestriptekend met de avonturen van ninja's. Ik kan me ook nog herinneren dat ik in de vijfde klas van de lagere school een prijs won met mijn tekening voor het Rode Kruis. Waar anderen een ziek kind tekenden met een pleister op haar arm had ik een actiescene getekend waarbij een kritisch gewonde patient op een brancard het ziekenhuis in werd gehaast, met paniekerige broeders, infuus en al. Ik wou dat ik die tekening nog had.
Wanneer wist je dat je illustrator wilde worden?
Dat ontdekte ik tijdens mijn tijd bij de studio van het agentschap Comic House, toen ik 19 jaar oud was. Na de afronding van het HAVO kon ik daar assisteren in de vervaardiging van de VPRO-kinderserie 'Mannetje & Mannetje'. De sfeer op de Comic House studio was zo inspirerend dat het een aangename bijkomstigheid werd dat je ook nog betaald kreeg voor je werk.
Welke opleiding heb je gevolgd?
Ik heb enkel het HAVO afgerond. School was voor mij een soort gevangenis, aangezien ik al vrij snel mijn eigen specifieke interessen kweekte en de gedwongen leerstof die me niet boeide maar een blok aan mijn been vormde. Na het HAVO kon ik eindelijk bevrijd van het schooljuk de leerzame praktijk in duiken.
Hoe en van wie krijg je werk?
Doorgaans blijkt mijn website een effectief uithangbord om klanten aan te trekken. Voorts blijft mond-tot-mond reclame de allerbeste publiciteit. Als je zorgt voor tevreden klanten, dan heb je niet alleen kans dat zijzelf terugkeren, maar dat ze je ook nog aanprijzen bij derden. Ik werk regelmatig voor tijdschriften, zoals Esquire, SQ Magazine, ComputerTotaal en FNV Bouw Magazine. Verder ontwerp ik samen met een partner retail displays, ik ontwerp logo's voor bedrijven uit de MKB sector, vervaardig wel eens animaties voor televisie, enzovoorts. Eigenlijk ben ik een soort visueel manusje van alles. Die gefragmenteerdheid ben ik momenteel aan het filteren tot enkele gerichte bezigheden.
Hoe begin je aan een opdracht en waar laat je je door inspireren?
Ik start doorgaans mijn 3D software op en ga er lekker voor, zonder eerst te schetsen. Ik steek die schetstijd liever in een beetje ongedwongen zoeken naar een vorm met mijn 3D programma. Overigens heb ik meestal al een redelijk duidelijk visueel idee in mijn hoofd, wat al voldoende richtlijn vormt. Inspiratie komt altijd indirect, als ik hier en daar eens wat leuk werk zie op internet of in een boek. Ik ga echter nooit op zoek naar inspiratie voor ik zelf een werkje maak, omdat ik bang ben dat mijn werk dan te veel op dat van een ander gaat lijken.
Met welk materiaal werk je het liefst?
Op de computer werk ik het liefst in 3D. Ik heb tien jaar 2D getekend, met name pixelgraphics voor games en televisie, maar 3D is toch wel een veel grotere uitdaging en gaat veel minder snel vervelen. Buiten de computer werk ik het liefst op papier met potlood of houtskool, maar dat valt in de categorie hobbyisme.
Wanneer is een tekening af?
Als het deadlinemonster voor de deur staat en mij vuurspuwend sommeert om het werk in te leveren. Wanneer ik iets voor mezelf maak dan kan ik er weliswaar meer tijd aan besteden, maar ik heb het de laatste tijd een beetje gehad met werk dat me een week ontwikkelingstijd kost, wat niet ongebruikelijk is bij gedetailleerd 3D-werk. Ik ben tegenwoordig steeds meer op zoek naar een mooie gestyleerde visuele vertelvorm in 3D, met de nadruk op helderheid en een goed concept.
Over welk werk ben je het meest tevreden?
Over het werk met een geslaagd, verrassend concept. Ik merk meer en meer dat bij een goede illustratie een oogstrelende uitvoering ondergeschikt is aan de inhoud. Al kan iemand nog zo mooi tekenen, dan moet ik evengoed gapen als het illustratieconcept flauw is, terwijl een rommelig uitgevoerd maar sterk idee toch meer indruk maakt.
Wat zou je nog heel graag willen maken?
Ik zou heel graag willen dat de characters van mijn FigureFarm.com project nog eens zouden worden gerealiseerd in tastbare vorm en voor een groot publiek verkrijgbaar zouden zijn. Dan zou ik er zelf een aantal kopen en zij aan zij op mijn bureau zetten, als een trotse vader.
1] Mijn grootste inspiratiebron: mijn lieve vrouw Natasja.
2] Het werk van Dave McKean weet me keer op keer weer te raken met een indrukwekkende diepgang.
3] Lorenzo Mattotti: pure visuele poëzie. De vloeiende vormen, composities, kleurgebruik, om helemaal bij weg te dromen.
4] Pieter Hogenbirk, een persoonlijke vriend. Zijn werk en zijn levensinrichting vormen beiden een voorbeeld voor me.
portret: zelfportret
