Heb je altijd al getekend?
Eigenlijk ben ik een hier een vreemde eend in de bijt, want ik ben fotograaf.
Toch kan ik op deze vraag rustig met 'JA' antwoorden. Als kind zat ik altijd te tekenen en was daar zeker niet slecht in.
Maar zoals dat wel vaker gaat ben ik het spoor bijster geraakt tijdens m'n schoolloopbaan. Ik was nl. ook niet slecht in technische vakken.
Maar hoe raak ik dan hier verzeild, op een verzamelsite van illustratoren? Dat komt omdat ik ook illustraties maak, fotografische illustraties. Ik denk dat ik net als andere illustratoren de behoefte heb om mijn eigen wereld te kunnen scheppen.
Wanneer wist je dat je iets met beeld wilde doen?
De eerste keer was toen ik als vierjarig kleutertje met mijn vader op atelier bezoek ging bij Henk Helmantel (kunstschilder). Dat bezoek heeft grote indruk op mij gemaakt; een man die de hele dag zat te tekenen of te schilderen. En die schilderijen waren nog mooier dan foto's!
De tweede keer was toen ik als 14 jarig pubertje bij m'n buurman mee mocht kijken in zijn doka; Hij legde een stukje papier onder een soort diaprojektor, deed deze even aan en vervolgens gooide hij het papiertje in een bakje met 'water'...en toen kwam er ineens een beeld bovendrijven!
De derde keer was nadat ik had besloten om met m'n opleiding HTS-computertechniek te stoppen, om vervolgens iets te gaan doen wat ik echt leuk vond. En vindt!
Welke opleiding heb je gevolgd?
De Koninklijke Academie voor beeldende Kunsten in Den Haag.
Hoe en van wie krijg je werk?
Mijn opdrachtwerk bestaat voornamelijk uit normale fotoreportages voor bladen. Illustratieve opdrachten zijn voor mij de krenten in de pap. Zo heb ik twee jaar lang een cartoon gemaakt voor een maandblad. Qua mediaexposure is deze cartoon -tot nu toe- mijn grootste succes. De plaatjes gaan de hele wereld rond en zeker een miljoen mensen hebben inmiddels één of meerdere cartoons gezien.
Hoe begin je aan een opdracht en waar laat je je door inspireren?
De illustraties die ik maak zijn veelal bij informatieve/wetenschappenlijke artikelen. Ik lees het stuk eerst en probeer er het absurdistische -het 'man bijt hond' aspect- uit te halen. Zo'n aspect zit er altijd in, anders zou het geen nieuwswaarde hebben. Dit ga ik dan naar een beeld vertalen. Vervolgens ga ik dit beeld schetsen en bespreek deze schets met mijn opdrachtgever. Als hem/haar een ander beeld voor ogen staat zal ik er alles aan doen om hem van mijn idee te overtuigen.
Mocht dit niet lukken, dan laat ik mijn beurt voorbij gaan, tenzij het andere idee beter is natuurlijk of eenvoudig realiseerbaar. Ik ben nl. veelal veel langer met de realisatie bezig ben dan ik in rekening breng. En dan wil ik wel plezier beleven aan het werk dat ik eraan heb.
Mijn inspiratie probeer ik uit mezelf te halen. Dat wil zeggen ik probeer altijd iets te maken wat nergens op lijkt. Natuurlijk laat ik mij wel inspireren door anderen maar ik probeer nooit hun werk, of een afgeleide daarvan na te maken.
Met welk materiaal werk je het liefst?
Met klei en hout. Zo zijn de armen uit het hierbij afgebeeld zelfportret gesneden uit hout. De oogleden en de handen zijn van klei, zo ook de irissen. Het oogwit is gemaakt van siliconenkit.
Wanneer is een illustratie af?
Nooit. Het kan soms voorkomen dat ik een beeld tegenkom dat ik jaren geleden gemaakt heb, waarbij me dan iets opvalt wat voor verbetering vatbaar is. Dit ga ik dan vervolgens ook doen.
Over welk werk ben je het meest tevreden?
Een foto-illustratie die ik, toen dit nog als een terminale ziekte werd gezien gemaakt heb over aids. Het is wel een markaber beeld; je ziet zwemmende zaadcellen, alleen zijn hun kopjes vervangen door doodshoofdjes.
Wat zou je nog heel graag willen maken?
Een kinderboek. En daar ben ik inmiddels mee begonnen.
inspiratiebronnen:
1] Henk Helmantel: waar ik als vierjarig jongetje op atelierbezoek ging en diep onder de indruk was wat je met verf zoal kon doen.
2] Gerald Scarfe: zoals bijvoorbeeld zijn illustraties/animaties voor de Pink Floyd film "The Wall".
3] Erwin Olaf: gewaardeerd als mens en als fotograaf. Bovendien nog leuk om te vermelden dat mijn werk in zijn privé gallerie hangt...z'n WC.
4] Eric Schreurs: Lang getwijfeld of ik Hein de Korte als vierde zou noemen. De humor van Hein is absurdistischer, maar de tekenstijl van Eric spreekt mij meer aan.
Werk van Peter Smith is te zien tijdens het Noorderlichtfestival te Groningen in gallerie Lichtzone (oude kijk in 't jatstraat).
portret: zelfportret
